Moja dwulatka

W miniony weekend moja córka skończyła dwa lata. A ja się pytam jak to się stało? Przecież dopiero co ekscytowaliśmy się pierwszym ząbkiem i wyczekiwaliśmy na pierwsze nieporadne kroczki. Kiedy człowiek staje się rodzicem ma okazję na własne oczy przekonać się jak szybko przemija czas. A dziecko to taka ciągła przypominajka tego faktu. Jest tego żywym, pełzającym a potem chodzącym, dowodem. Upływający czas sprawia, że coraz bardziej doceniam nasze wspólne cudowne chwile, bo wiem jak bardzo są ulotne.

Czasami wciąż chciałabym nazywać moją Klarę niemowlakiem. A przecież ona stała się już żywą małą dziewczynką. Biega, skacze, zaczyna mówić zdaniami i nawet śpiewa piosenki! Czasami zadziwia mnie jej błyskotliwość, to jak wiele już rozumie, jak potrafi łączyć fakty. Wciąż używa wyrazów, które tylko ona rozumie, co jest przezabawne i doceniam te chwile, bo wiem, że nie będą trwały wiecznie. To zadziwiające jak szybko z nieporadnego niemowlaka stała się dzieckiem, które bez wahania mówi i pokazuje czego chcę. Jedyne co mnie trochę martwi, to fakt, że wciąż nie za bardzo chcę się zaprzyjaźnić z nocnikiem. Skończyła już dwa lata, więc powinna już zacząć łapać o co w tym chodzi. Tymczasem ona siada na niego na trzy sekundy i ma dość. Wie, że powinna zrobić siusiu, ale chyba nie do końca rozumie co to oznacza i jak ma się za to zabrać. A ja też nie do końca pojmuję jak mam się za to całe odpieluchowanie zabrać. No, ale jeszcze wszystko przed nami.

Uwielbiałam czas, kiedy Klara była jeszcze niemowlakiem i ekscytowałam się każdym nadchodzącym miesiącem, bo tak szybko się zmieniała. Jednak uwielbiam też obecne chwile, kiedy jest już dwulatkiem. Wiele się zmieniło i jest zupełnie inaczej, lecz wspólny czas jest równie cenny. Nie ma dla mnie nic lepszego niż popołudnie spędzone na wspólnym lenistwie na kanapie, czytaniu książeczek, czy nawet gotowaniu obiadu, bo córka wprost uwielbia mi pomagać i słuchać o tym co akurat robię. Z nią zwykłe gotowanie jest o wiele mniej nudne. W moim domu mieszka już dwulatka. I zapewne czas zleci tak szybko, że zanim się do tego przygotuję, będziemy już obchodzić kolejne urodziny. Tyle, że wtedy będziemy już w powiększonym składzie. :)